Σε ό,τι αφορά τη Δροσιά, τα οικιακά τέλη φωτισμού-καθαριότητος ναι μεν μειώθηκαν από 1,86€ σε 1,40€, πλην όμως ο δημοτικός φόρος, από μηδέν, έγινε 0,24, συνεπώς, στο λογαριασμό της Δ.Ε.Η., το κάθε τετραγωνικό μέτρο οικίας θα χρεώνεται (ετησίως) με 1,64€. Δηλαδή, προκύπτει ποσοστιαία μείωση 0,22:1,86 = 12%.
Αυτό φαινομενικά, διότι, ως γνωστόν, ο σχετικός προϋπολογισμός είναι ελλειμματικός κατά περίπου 500.000€. (Βλέπετε, στα προηγούμενα, σχετική προσφυγή).
Και, βέβαια, το έλλειμμα αυτό θα συμπληρωθεί από (ποιούς άλλους;) τους ίδιους τους κατοίκους, πράγμα που σημαίνει, αν συνυπολογίσουμε και αυτή την επιβάρυνση «από την πίσω πόρτα», ότι, τελικά, ο Δροσιώτης θα πληρώσει περισσότερα απ’ όσα πλήρωνε, και μάλιστα για υπηρεσίες καθαριότητας ασύγκριτα χαμηλότερης ποιότητας απ’ αυτές που είχε προηγουμένως.
Εν προκειμένω, δεν πρέπει να διαφεύγει ότι η πρώην ΔΡΟΣΙΑ (με κεφαλαία), και σήμερα Δροσιά-βομβαρδισμένο τοπίο, εξακολουθεί να είναι η «χήνα που γεννάει τα χρυσά αυγά» για τα οικονομικά του Δήμου.
Με σημερινό επιτόκιο αγοράς 8%, τα περίπου 5 εκατομμύρια ευρώ του αποθεματικού της Δροσιάς που παρέλαβε ο Δήμος αποφέρουν τόκους της τάξης των 400.000 ευρώ ετησίως. Προφανώς, απ’ αυτά τα χρήματα (κεφάλαιο ή τόκους) θα καλυφθεί ο εν προκειμένω ελλειμματικός προϋπολογισμός των τελών καθαριότητας-φωτισμού.
Δηλαδή, αφ’ ενός μεν ο Δροσιώτης επιβαρύνεται με νέους φόρους και τέλη 165% περισσότερα από τον Κρυονεριώτη, με αντάλλαγμα να ζει σε βομβαρδισμένο τοπίο, αφ’ ετέρου δε, πρακτικά, αυτός είναι που πληρώνει και τα σχετικά ελλείμματα, χρηματοδοτώντας την μικροπολιτική πελατειακού χαρακτήρα της δημοτικής αρχής, σύμφωνα με τη ρήση «στα λεφτά συνέταιρος αλλά στη μάσα χώρια».
Γι’ αυτό, κύριε Δήμαρχε και κύριοι επί της προπαγάνδας του Δήμου, αιδώς.