Η λέξη προέρχεται από αρχαίο ελληνικό επίρρημα
που σημαίνει κίνηση όμοια με εκείνη του βοδιού,
όταν σέρνει το αλέτρι, ή της σαΐτας κατά την
ύφανση στον αργαλειό.
Η φορά αυτής της γραφής άλλαζε κατά στίχο.
Έτσι, η μια γραμμή (στίχος) είναι γραμμένη
από δεξιά προς αριστερά, η επόμενη
από αριστερά προς δεξιά,
η επόμενη από δεξιά προς αριστερά κ.ο.κ.

Κατά τον Αρποκρατίωνα,
οι Νόμοι του Σόλωνα ήταν γραμμένοι βουστροφηδόν.

απο: wikipedia

φωτο:
Η αρχαιοτερη ΑΤΤΙΚΗ επιγραφη (χαραγμα)
απο την Ακροπολη, σε δυο στιχους
» ΒΟΥΣΤΡΟΦΗΔΟΝ»
– 8ος αι.

ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ