-Κόκορας: Οι πετεινοί της Μήλου και της Δήλου ήταν ονομαστοί για τις κοκορομαχίες στην αρχαιότητα. Τους τάιζαν με κρεμμύδια και σκόρδα για να γίνονται περισσότερο εριστικοί. Στη ρωμαϊκή εποχή αναφέρονται επίσης οι πετεινοί της Μήλου.

-Κόρακας: Αρπακτικό των λόφων των Κυκλάδων με χαρακτηριστικό κρώξιμο. Σε στίχους του Αρχίλοχου του Πάριου διαβάζουμε : «Ερρ’ ες κόρακας», Άντε στον κόρακα.

-Κότα, όρνιθα: Απ’ τα βασικά είδη οικόσιτων πουλιών που στήριξαν τον Κυκλαδίτη αγρότη. Στα χωριά των νησιών οι κότες μέσα στους οικισμούς συχνά περιφέρονταν ελεύθερα. Δεν υπήρχε αγρόκτημα (κατοικιά) σε νησί χωρίς κότες, αλλά και χωρίς τον περιστεριώνα του. Τα κόπρανα της κότας (κουτσουλιές) πρόσφεραν πολύτιμο λίπασμα στα φτωχά χώματα των νησιών.

-Κουρούνα: Συκή πετραίη πολλάς βόσκουσα κορώνας», γράφει ο Αρχίλοχος. Με χαρακτηριστικό σαν του κόρακα κρώξιμο, διαμορφώνει το ηχητικό περιβάλλον παράκτιων περιοχών των νησιών. Οι Παριανοί τους Αντιπαριώτες τους αποκαλούν «κουρούνες» και αυτοί τους Παριανούς «γλαρόνια».

Κοχύλια: Μικρά κοχύλια της θάλασσας χρησιμοποιήθηκαν ως τροφή, μεγάλα ως σειρήνες συχνά στα καΐκια. Ο μπαρμπα Αντώνης ο φούρναρης στις Λεύκες Πάρου ειδοποιούσε κατά τη δεκαετία του 1950 τις γυναίκες να φέρουν τα ψωμιά για φούρνισμα με την κοχύλα του.

-Κριός: Ο θεός των Αιγυπτίων Άμμων εικονίζεται με κεφάλι κριού. Ο Δίας έγινε Άμμων Δίας. Το κέρας του Άμμωνα φέρει ο Μ. Αλέξανδρος σε νομίσματα. Νόμισμα της Τήνου έχει στη μία του όψη κεφαλή του Διός Άμμωνος. Άγαλμα κριοφόρου Κούρου ή Απόλλωνα του 7ου π. Χ. αιώνα εκτίθεται στο Μουσείο της Θάσου, αποικίας της Πάρου την εποχή αυτή. Κεφαλή κριού, σύμβολο πιθανώς του Ερμή, εικονίζεται σε αρχαίο τάφο της Φυλακωπής της Μήλου και σε νόμισμα της αρχαίας Μήλου. Πολλές τοποθεσίες των Κυκλάδων έλαβαν το όνομα του κριού (ακρωτήρι) και αυτή απέναντι στην Παροικία της Πάρου.