Δυό βρακάδες και δυό βρακούδες, με τις καλές τους φορεσιές, με τα κεντίδια και τα πλουμίδια τους, ποζάρουν στη φύση, κόβοντας και μυρίζοντας λουλούδια και απολαμβάνοντας τα μελωδικά πουλιά.

Πιατάκια από την μαγευτική μακρινή Μικρασιατική Κιουτάχεια, με τα εξωτικά τους θέματα, ήρθαν στην Σκύρο τον 18ο αιώνα γιά να στολίσουν τους τοίχους των καραβοκυραίων στα αρχοντόσπιτα της Χώρας. Και διαμόρφωσαν μιά αισθητική, στις φορεσιές, στα κεντήματα και τα στρωσίδια, στα χρώματα των σπιτιών. Και όταν τα φθαρτά πήλινα πιατάκια άρχισαν με νομοτέλεια να σπάνε, πότε στη λάτρα, πότε από απροσεξία κάποιου μουσαφίρη ή από μιά περίεργη γάτα που σκαρφάλωσε να τα επεξεργαστεί, οι Σκυριανοί αγγειοπλάστες τα απομιμήθηκαν σε δικά τους, εξ ίσου ζωηρά και ψυχωμένα κεραμικά. Εκεί στα Μαγαζιά, στο Εργαστήριο των Νικολάου, γύρω στα 1930.