Ρωμαϊκά χρόνια (Δεύτερο κείμενο)
Τον 1ο αιώνα μ.Χ. γνωστοί αυτοκράτορες είναι οι Τιβέριος, Καλιγούλας, Κλαύδιος, Νέρων και Βεσπασιανός. Ο Τίτο συνδέεται με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. 
Τον 2ο αιώνα κυβερνούν οι Τραϊανός, Αδριανός, Μάρκος Αυρήλιος, Κόμοδος. 
Τον 3ο αιώνα βρισκόμαστε στα χρόνια του Διοκλητιανού και των διωγμών του. Στο Ρήνο εμφανίζονται οι Γερμανοί Φράγκοι, στο Δούναβη οι Γότθοι, στην Ανατολή οι Πέρσες. Ξεσπά το πρώτο μεγάλο κύμα Γερμανικών επιδρομών στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Τον 4ο αιώνα μεταφέρεται η έδρα του Ρωμαϊκού κράτους στο Βυζάντιο (330 μ.Χ.). Η ρωμαϊκή δημοκρατική παράδοση, η ελληνική επίδραση και ο Χριστιανισμός αρχίζουν να διαποτίζουν το πνεύμα του Βυζαντίου. Στα χρόνια του Κωνσταντίνου και της μητέρας του Ελένης, συνιδρυτών του ναού της Εκατονταπυλιανής κατά την παράδοση, ο Χριστιανισμός γίνεται επίσημη κρατική θρησκεία Το 395 η αυτοκρατορία χωρίζεται σε Ανατολική και Δυτική και η μεν ανατολική συνεχίζει και γράφει τη Βυζαντινή ιστορία, ενώ η Δυτική καταρρέει.
Ο Θεοδόσιος δίνει στο γιο του Αρκάδιο το ανατολικό κράτος και στον άλλο του γιο, τον Ονώριο, το δυτικό.
Στο μεταξύ εισβάλλουν στην Ευρώπη (δύση) οι Ούνοι.