<![CDATA[Εντυπωσιακές εικόνες από το Διάστημα]]>
          Διαφάνεια 1 από 10: Lock2019-B19_AndromedaGalaxy_GettyImages-532101001_1920x1080
1/10 ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ © Stocktrek Images / Getty Images

Γαλαξίας της Ανδρομέδας

Ο πλησιέστερος μεγάλος γαλαξίας στον δικό μας Γαλαξία είναι επίσης το πιο μακρινό αντικείμενο που οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να δουν με γυμνό μάτι. Αν και ο γαλαξίας της Ανδρομέδας απέχει 2,5 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, τα τρισεκατομμύρια άστρα του είναι αρκετά ώστε να εκπέμπουν ισχυρή λάμψη στο διάστημα. 

     Διαφάνεια 2 από 10: Lock2019-B19_FoxFurNebula_GettyImages-89614740_1920x1080
2    2/10 ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ © Robert Gendler / Stocktrek Images / Getty Images

     Νεφέλωμα Γούνα της Αλεπούς

Επισήμως, αυτό το σύμπλεγμα αερίων και σκόνης αποτελεί τον αριθμό 273 στον δείκτη νεφελωμάτων Η II, γνωστό ως κατάλογο Sharpless. Η υπεριώδης ακτινοβολία από τα τεράστια νέα άστρα που σχηματίζονται στο νεφέλωμα διεγείρει το αέριο υδρογόνου ώστε να εκπέμπει έντονα χρώματα. 

  • Διαφάνεια 3 από 10: Lock2019-B19_MilkyWay_GettyImages-937427662_1920x1080

    3/10 ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ © Matt Anderson Photography / Moment / Getty Images

    Γαλαξίας

    Προτού ο Ιταλός αστρονόμος Γαλιλαίος ανακαλύψει πριν από 400 χρόνια ότι ο Γαλαξίας αποτελείται από μεμονωμένα άστρα, οι παρατηρητές πίστευαν ότι ήταν μια μάζα από νεφελοειδή, θολή ύλη. Χρειάστηκαν άλλα 300 χρόνια περίπου για να διαψευστεί η ιδέα ότι ο Γαλαξίας περιέχει όλα τα άστρα του σύμπαντος. Σήμερα, θεωρείται ότι ο γαλαξίας που μας φιλοξενεί είναι μόνο ένας από τους 2 τρισεκατομμύρια γαλαξίες στο παρατηρούμενο σύμπαν.

    Διαφάνεια 4 από 10: Lock2019-B19_NGC6960_GettyImages-153941606_1920x1080

    4/10 ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ © Robert Gendler / Stocktrek Images / Getty Images

    Νεφέλωμα NGC 6960 (Σκούπα της Μάγισσας)

    Ο Νέος Γενικός Κατάλογος, μια συλλογή αντικειμένων του βαθέος διαστήματος, ονομάζει αυτό το νεφέλωμα NGC 6960. Το ανεπίσημο όνομά του είναι Σκούπα της Μάγισσας. Βρίσκεται στο Νεφέλωμα του Πέπλου και είναι μέρος των υπολειμμάτων ενός άστρου 20 φορές μεγαλύτερου από τον ήλιο μας, που έγινε σουπερνόβα όταν εξερράγη περίπου πριν από 8.000 χρόνια. 

  • Διαφάνεια 5 από 10: Lock2019-B19_OrionNebula_GettyImages-693812662_1920x1080
  • 5/10 ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ © Frank Rossoto Stocktrek / Photodisc / Getty Images

    Νεφέλωμα του Ωρίωνα

    Το Νεφέλωμα του Ωρίωνα είναι η κοντινότερη περιοχή σχηματισμού άστρων στον πλανήτη μας και είναι ελαφρώς ορατό από πολύ σκοτεινό περιβάλλον κοντά στην ζώνη του Ωρίωνα. Είναι επίσης εξαιρετικά φωτεινό, με άστρα τύπου Ο –τα θερμότερα και φωτεινότερα– στον πυρήνα του. 

    Διαφάνεια 6 από 10: Lock2019-B19_RosetteNebula_GettyImages-181826274Διαφάνεια 8 από 10: On July 1, 2004, NASA's Cassini spacecraft arrived at Saturn, marking the end of the spacecraft's nearly seven-year journey through the solar system as well as the beginning of its tour of Saturn, its rings, moons and magnetosphere. This image, taken on June 30, 2004 during Cassini's orbital insertion at Saturn, shows, from left to right, the outer portion of the C ring and inner portion of the B ring. The B ring begins a little more than halfway across the image. The general pattern is from "dirty" particles indicated by red to cleaner ice particles shown in turquoise in the outer parts of the rings. The ring system begins from the inside out with the D, C, B and A rings followed by the F, G and E rings. This image was taken with the Ultraviolet Imaging Spectrograph instrument, which is capable of resolving the rings to show features up to 97 kilometers (60 miles) across, roughly 100 times the resolution of ultraviolet data obtained by the Voyager 2 spacecraft. Image Credit: NASA/JPL/University of Colorado

    6/10 ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ © Reinhold Wittich / Stocktrek Images / Getty Images

    Νεφέλωμα της Ροζέτας

    Ένα νέφος αερίων γεμάτο νεοσχηματισμένα άστρα, αυτό το νεφέλωμα έχει διάμετρο περίπου 130 έτη φωτός. Το ιονισμένο υδρογόνο αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του νεφοειδούς σχηματισμού από κόκκινα «πέταλα» που δίνουν στο Νεφέλωμα της Ροζέτας το ιδιαίτερο χρώμα και σχήμα του. 

  • Διαφάνεια 9 από 10: A full-disk multiwavelength extreme ultraviolet image of the sun taken by SDO on March 30, 2010. False colors trace different gas temperatures. Reds are relatively cool (about 60,000 Kelvin, or 107,540 F); blues and greens are hotter (greater than 1 million Kelvin, or 1,799,540 F). Credits: NASA/Goddard/SDO AIA TeamΔιαφάνεια 7 από 10: Lock2019-B19_TarantulaNebula_GettyImages-81847103_1920x1080
  • 7/10 ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ © Stocktrek Images / Getty Images

    Νεφέλωμα Ταραντούλα

Αυτό το νεφέλωμα, που απέχει 160.000 έτη φωτός από τη Γη, είναι τόσο μεγάλο και γεμάτο με άστρα που, αν ήταν τόσο κοντά μας όσο το Νεφέλωμα του Ωρίωνα, λέγεται ότι η λάμψη του θα έριχνε σκιές στη Γη.

     Διαφάνεια 8 από 10: On July 1, 2004, NASA's Cassini spacecraft arrived at Saturn, marking the end of the spacecraft's nearly seven-year journey through the solar system as well as the beginning of its tour of Saturn, its rings, moons and magnetosphere. This image, taken on June 30, 2004 during Cassini's orbital insertion at Saturn, shows, from left to right, the outer portion of the C ring and inner portion of the B ring. The B ring begins a little more than halfway across the image. The general pattern is from "dirty" particles indicated by red to cleaner ice particles shown in turquoise in the outer parts of the rings. The ring system begins from the inside out with the D, C, B and A rings followed by the F, G and E rings. This image was taken with the Ultraviolet Imaging Spectrograph instrument, which is capable of resolving the rings to show features up to 97 kilometers (60 miles) across, roughly 100 times the resolution of ultraviolet data obtained by the Voyager 2 spacecraft. Image Credit: NASA/JPL/University of Colorado

 

8/10 ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ © JPL/University of Colorado/NASA

Κρόνος

Σε αυτήν τη φωτογραφία που τραβήχτηκε από το διαστημόπλοιο Κασίνι στις 30 Ιουνίου 2004 απεικονίζονται οι δακτύλιοι του Κρόνου. Οι δακτύλιοι κυμαίνονται σε μέγεθος από μικρόμετρα έως μέτρα και αποτελούνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από παγωμένο νερό, με ένα συστατικό ίχνος βραχώδους υλικού.

Διαφάνεια 9 από 10: A full-disk multiwavelength extreme ultraviolet image of the sun taken by SDO on March 30, 2010. False colors trace different gas temperatures. Reds are relatively cool (about 60,000 Kelvin, or 107,540 F); blues and greens are hotter (greater than 1 million Kelvin, or 1,799,540 F). Credits: NASA/Goddard/SDO AIA Team

9/10 ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ © Goddard/SDO AIA Team/NASA

Ήλιος

Μια ακραία υπεριώδης εικόνα του ήλιου που τραβήχτηκε από το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής (SDO) της NASA στις 30 Μαρτίου 2010. Τα ψευδή χρώματα αποτυπώνουν διαφορετικές θερμοκρασίες αερίων. Τα κόκκινα είναι σχετικά ψυχρά (περίπου 60.000 Kelvin ή 59.726,85℃). Τα μπλε και τα πράσινα είναι θερμότερα (πάνω από 1 εκατομμύριο Kelvin ή 999.726,8℃). 

Διαφάνεια 10 από 10: 1st April 1995: An image taken via Hubble telescope entitled Pillars of Creation, depicting gaseous pillars in M16, the Eagle Nebula. These columns of hydrogen and dust act as incubators for new stars. (Photo by Space Frontiers/Hulton Archive/Getty Images)

10/10 ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ © NASA

Νεφέλωμα του Αετού

Οι Πυλώνες της Δημιουργίας στο Νεφέλωμα του Αετού φωτογραφισμένοι από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ. Τα μπλε χρώματα στην εικόνα αντιπροσωπεύουν το οξυγόνο, το κόκκινο είναι το θείο και το πράσινο αντιπροσωπεύει τόσο το άζωτο όσο και το υδρογόνο. Οι πυλώνες είναι λουσμένοι στο καυτό υπεριώδες φως ενός σμήνους νεαρών άστρων που βρίσκεται ακριβώς έξω από το κάδρο. Οι άνεμοι από αυτά τα άστρα διαβρώνουν σταδιακά τους πύργους από αέρια και σκόνη.

 

]]>